24210 95638 - 95095
Νικήτας Πρίντζος: Να φτιάξουμε μια Εθνική Αγροτική Πολιτική
24 Μαι 2016

Κυρίες και Κύριοι,

Είμαι ο Νικήτας Πρίντζος –Αγρότης-Πρόεδρος του Αγροτικού Συνεταιρισμού Βόλου (πρώην Ε.Α.Σ. Βόλου) και της Γαλακτοβιομηχανίας ΕΒΟΛ.

Η μεγάλη αυτή Οικονομική κρίση, την οποία περνάει η πατρίδα μας έχει επηρεάσει αρνητικά όλες τις κοινωνικές τάξεις .
Το ίδιο -για να μην πω περισσότερο- έχει επηρεάσει και τον αγροτικό τομέα.

Οι αγρότες ζουν στην ανασφάλεια, είναι σε απόγνωση, δεν έχουν ρευστότητα, δε μπορούν να καλλιεργήσουν, να παράγουν, να ζήσουν τις οικογένειές τους, να μείνουν στο χωριό τους και να βοηθήσουν την χώρα να βγει από την κρίση και το αδιέξοδο.
Δεν ξέρουν τι τους ξημερώνει.

Τα χωριά μας ερημώνουν. Τα τσιφλίκια στον Θεσσαλικό Κάμπο ξανα-δημιουργούνται και εύχομαι να μην χρειαστούμε έναν νέο ΑΝΤΥΠΑ.
Ο αγροτικός κόσμος είναι γερασμένος. Ο αγροτικός κόσμος συρρικνώνεται.
Η συρρίκνωση του αγροτικού πληθυσμού ίσως ήταν κάποτε επιθυμητή, όταν μετά τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο ο αγροτικός κόσμος ήταν περίπου το 40-45% του Ελληνικού πληθυσμού.

Κατά την γνώμη μου σήμερα η συρρίκνωση του είναι ότι πιο καταστροφικό μπορεί να συμβεί στην πατρίδα μας.

Και όλα αυτά συμβαίνουν όταν όλοι ομονοούν ότι ο γροτικός Τομέας είναι ένας από τους κυριότερους πυλώνες της εθνικής μας οικονομίας που μπορεί να βοηθήσει την χώρα να βγει από την κρίση.

Κανένας από την πολιτεία και από το κράτος δεν σκύβει επί του προβλήματος.

Τα μέλλον του αγροτικού κόσμου θα είναι καταστροφικό αν δεν πάρουμε σήμερα και όχι αύριο τα κατάλληλα μέτρα.

Ουδέποτε οι δύο πλευρές του Αγροτικού προβλήματος δεν καθίσανε σε ένα τραπέζι, από την μια μεριά η Πολιτεία και από την άλλη εμείς οι Αγρότες και με σύνεση , με λογική, με σύμπνοια να συμπράξουμε και να καθορίσουμε τον στρατηγικό στόχο. Τι Γεωργία θέλουμε;

Να φτιάξουμε δηλαδή μια Εθνική Αγροτική Πολιτική και εννοώ βέβαια εθνικοποίηση της αγροτικής πολιτικής.

Η έλλειψη αυτή, δηλαδή ενός στοιχειώδους εθνικού σχεδιασμού και προγραμματισμού είχε σαν αποτέλεσμα τα τεράστια Μυθικά θα έλεγα ποσά που εισέρευσαν από την Ευρωπαϊκή Ένωση τις τελευταίες δεκαετίες να κατασπαταληθούν μέσα σε μια έκρηξη καταναλωτικού αφηνιασμού.

Η συνέπεια ήταν κανένα από τα μεγάλα διαρθρωτικά προβλήματα να μην έχει επιλυθεί.
Έτσι καμία ελπιδοφόρα προοπτική δεν έχει δημιουργηθεί.

 

Κτηνοτροφία


Η κτηνοτροφία πνέει τα λοίσθια. Η αγελαδοτροφία ήδη τελειώνει. Και αυτό συμβαίνει σε μια πολυάριθμη τάξη ανθρώπων που παράγει ότι το σημαντικότερο, ότι το πολυτιμότερο, ότι το πιο αναγκαίο για μια οργανωμένη κοινωνία ανθρώπων:

Παράγουμε το κρέας , το γάλα και τα γαλακτοκομικά προϊόντα δηλαδή τα κορυφαία προϊόντα της διατροφικής αλυσίδας. Προϊόντα μεγάλης θρεπτικής και υψηλής πρωτεϊνικής αξίας που χωρίς αυτά ούτε οι κοινωνίες των ανθρώπων επιβιώνουν ούτε πολιτισμός μπορεί να υπάρξει.

Πρέπει να συνειδητοποιήσουν οι πάντες και περισσότερο παντός άλλων οι κυβερνώντες οι νυν, οι πρώην και οι μέλλουσες να κυβερνήσουν, ότι χωρίς την κτηνοτροφία έρχεται αργά αλλά σταθερά το τέλος της ιστορίας.

Οι κτηνοτρόφοι δεν έχουν μηχανές για να παράγουν, έχουν ζωντανούς οργανισμούς που για να ζήσουν πρέπει να φάνε.

Ειδικότερα για την αγελαδοτροφία θα ήθελα να πω και να περιγράψω την κατάσταση που επικρατεί σε αυτόν τον κλάδο.

Η κατάργηση της ποσόστωσης στις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και η προσμονή των μεγάλων παραγωγών αγελαδινού γάλακτος που είναι οι χώρες τις Δυτικής Ευρώπης να εξάγουν γαλακτοκομικά προϊόντα στην Ρωσία και την Κίνα είχε σαν αποτέλεσμα μετά το εμπάργκο της Ρωσίας και την μείωση της προσδοκώμενης διάθεσης στην Κίνα είχε σαν αποτέλεσμα την μεγάλη πτώση της τιμής του αγελαδινού γάλακτος.

Το γάλα από τις χώρες τις Δυτικής Ευρώπης και τα Βαλκάνια εισάγετε στην χώρα μας σε εξευτελιστικές τιμές.
Η χώρα μας πριν οχτώ χρόνια είχε φτάσει να παράγει 900 χιλιάδες τόνους αγελαδινό γάλα όταν οι ανάγκες της ήταν 1.300 χιλιάδες τόνους.

Το 2015 φτάσαμε στις 600 χιλιάδες τόνους, υπολογίζουμε ότι είναι μια μείωση της τάξεως των 50 χιλιάδων τόνων περίπου κατά έτος.

Η αποτύπωση της κατάστασης είναι εύκολο να γίνει από όλους μας. Πρέπει να υπάρχουν όμως και προτάσεις.

Εμείς κάναμε προτάσεις αλλά δυστυχώς δεν εισακουστήκαμε από κανέναν.

Ενδεικτικά θα αναφέρω κάποιες:
1.Για ποιο λόγο η πολιτεία δεν ανακοινώνει σε μηνιαία βάση ποιες εταιρείες εισάγουν γάλα, κάτι το οποίο βέβαια δεν είναι μεμπτό και παράνομο; Και αν οι γαλακτοβιομηχανίες που εισάγουν το γάλα αισθάνονται καλά, να ενημερώνουν το καταναλωτικό κοινό που το διαθέτουν έτσι ώστε να του αφήνει το δικαίωμα της επιλογής.
2.Είναι δυνατό αλυσίδες S/M, είτε ελληνικών είτε ξένων συμφερόντων να μην έχουν γάλα από Συνεταιριστικές Οργανώσεις που τα προϊόντα τους γίνονται κατ’ αποκλειστικότητα από Ελληνικό γάλα και σκοπός τους είναι να βοηθούν τους Έλληνες κτηνοτρόφους;
3.Να υπάρχει ξεχωριστό ράφι στα S/M για τα Ελληνικά γαλακτοκομικά προϊόντα.
4.Όλα τα γαλακτοκομικά προϊόντα στα ράφια των καταστημάτων των S/M είναι ελληνικά.

Πως είναι δυνατόν να συμβαίνει αυτό όταν το 60% του αγελαδινού γάλακτος εισάγεται; Τα καρτέλ φαίνεται ότι λειτουργούν και θριαμβεύουν και γι’ αυτο απαιτείται να υπάρχει αυστηρώς ελεγκτικός μηχανισμός.

Πρέπει όλοι από όποιο μετερίζι βρίσκεται ο καθένας, την υστάτη αυτή στιγμή να συμβάλλουμε μήπως και προλάβουμε κάτι να διορθώσουμε πριν από την καταστροφή.

Νικήτας Πρίντζος
Πρόεδρος της γαλακτοβιομηχανίας ΕΒΟΛ